دستگاه سایکلون یک روش برای جداسازی ریز گرد ها از هوا یا جریان های گاز با هزینه های نگهداری پایین هستند. طراحی آن ها پیچیده تر از سیستم های نشست بر اساس نیروی جاذبه می باشد ولی در مقابل، راندمان جداسازی ذرات آن ها نیز بسیار بیشتر از اتاقک های نشست ذرات می باشد. این دستگاه ها در کل جدا کنند های سانتریفیوژی (گریز از مرکز) هستند که شامل یک سر به شکل سیلندر و سر دیگر به شکل یک مخطروط می باشد. با توجه به طراحی خاص قسمت ورودی که باید به شکل باشد که باعث ایجاد حرکت گردابی در سیال ورودی شود،جریان هوای کثیف شکل گرداب به خود گرفته و به سمت پائین تا قسمت مخروطی حرکت می کند.
سایکلون نیروی ذرات را با ایجاد یک گردباد به یک نیروی گریز از مرکز تبدیل می کنند. جریان هوای سنگین که مملو از ذرات است از قسمت بالایی وارد قسمت استوانه ای می شود و به سمت پایین مخروط هدایت شده و گربادی را تشکیل می دهد،تشکیل این گردباد نیازمند طراحی دقیق قسمت ورودی هوا است این قسمت در عکس های پایین مشخص است. شتاب فزاینده هوا در قسمت بیرونی گرباد باعث ایجاد نیروی گریز از مرکز بر روی ذرات شده و آ نها را از جریان هوا یا گاز جدا می کند.وقتی هوا به کف مخروط می رسد، شروع به حرکت به شکلی شعایی (فرار از محیط به مرکز) به داخل کرده و به سمت بالای سایکلون جهت خروج حرکت می کند و در همین حین ذرات سنگین در قسمت پایین آن انباشه می شوند. در این قسمت که ذرات خارج می شوند می بایست مکانیزمی طراحی شود که همزمان با اجازه خروج دادن به ذرات جلوی خروج هوا را نیز بگیرند،چرا که تداوم حرکت گردباد ضروری است،برای این منظور یک قفل هوابست یا روتاری ولو باید در این قسمت بسته به متریال در حال جداسازی و اندازه جداساز نصب گردد.
